Biegunka u psa: zrozumieć przyczyny i wybrać odpowiednie leczenie

Biegunka u psa: zrozumieć przyczyny i wybrać właściwe leczenie

Biegunka u psa: jak rozpoznać zaburzenie trawienne?

Biegunka u psa to zmiana częstotliwości, objętości lub konsystencji kału. Staje się on zazwyczaj miękki lub płynny.

To zaburzenie trawienne występuje bardzo często. Może wynikać ze zwykłego błędu żywieniowego. Może jednak także wskazywać na chorobę wymagającą konsultacji weterynaryjnej.

Zastanawiasz się, czy biegunka twojego psa powinna cię niepokoić? Zwróć najpierw uwagę na jego ogólne zachowanie. Obserwuj następnie jego nawodnienie, apetyt i inne objawy.

Ostra biegunka pojawia się nagle i trwa zazwyczaj kilka dni. Natomiast biegunka utrzymująca się lub nawracająca wymaga poszukiwania przyczyny.

Biegunka nie jest więc chorobą samą w sobie. Stanowi objaw, którego źródło może być trawienne lub ogólne.

Jakie są przyczyny biegunki u psa?

Biegunka u psa może mieć podłoże żywieniowe, pasożytnicze, infekcyjne, toksyczne lub chorobowe.

Ustalenie kontekstu pomaga określić, jakie postępowanie przyjąć. Pojedynczy błąd żywieniowy nie ma takich samych konsekwencji jak infekcja.

Dlaczego biegunka u psa zasługuje na uwagę?

Głównym skutkiem poważnej biegunki jest utrata wody i elektrolitów.

Pies może wtedy ulec odwodnieniu. Ryzyko to wzrasta, gdy płynny kał pojawia się często lub towarzyszą mu wymioty.

Szczenięta są szczególnie wrażliwe. Ich niewielka rezerwa wodna sprzyja szybkiemu odwodnieniu.

Należy również zachować czujność u:

• psów starszych;
• psów małych ras;
• zwierząt cierpiących na chorobę przewlekłą;
• psów odmawiających picia;
• zwierząt wykazujących jednocześnie biegunkę i wymioty.

Pojedyncza biegunka u aktywnego dorosłego psa nie ma więc takiego samego znaczenia jak biegunka u osowiałego szczenięcia.

Żywienie, pasożyty, infekcje: najczęstsze przyczyny

Żywienie stanowi częstą przyczynę ostrej biegunki.

Pies mógł zjeść niezwykły, zbyt tłusty lub zepsuty pokarm. Resztki ze stołu są również często przyczyną.

Zbyt szybka zmiana żywienia może zaburzyć mikrobiotę jelitową. Zmiana karmy powinna więc następować stopniowo.

Niektóre nietolerancje pokarmowe mogą powodować nawracające zaburzenia trawienne. W pewnych przypadkach można również poszukiwać alergii pokarmowej.

Pasożyty jelitowe stanowią inną istotną przyczynę.

Różne pasożyty mogą powodować biegunkę, w szczególności niektóre robaki jelitowe lub Giardia.

Badanie kału może wówczas okazać się konieczne. Standardowe odrobaczanie nie obejmuje bowiem systematycznie wszystkich przyczyn pasożytniczych.

Infekcje mogą również powodować biegunkę.

U szczenięcia parwowirus stanowi w szczególności stan nagły wymagający interwencji weterynaryjnej. Inne czynniki zakaźne mogą również atakować układ trawienny.

Biegunka nie oznacza jednak automatycznie obecności infekcji bakteryjnej.

Obecne zalecenia weterynaryjne ograniczają więc systematyczne stosowanie antybiotyków w łagodnych lub umiarkowanych ostrych biegunkach.

Należy również wziąć pod uwagę inne przyczyny:

• połknięcie ciała obcego;
• zatrucie;
• silny stres;
• działanie niepożądane leczenia;
• zapalną chorobę jelit;
• schorzenie trzustki;
• chorobę wątroby;
• niewydolność nerek;
• chorobę nowotworową.

Nawracająca biegunka wymaga więc dokładniejszej diagnostyki weterynaryjnej.

Co oznacza kolor lub wygląd kału?

Wygląd kału dostarcza użytecznych informacji. Nigdy jednak nie wystarcza do postawienia diagnozy.

Bardzo wodnista biegunka odpowiada dużej utracie wody w kale.

Obecność śluzu może wskazywać na podrażnienie okrężnicy. Pies może również oddawać kał często w małych ilościach.

Czerwona krew może pochodzić z końcowej części układu trawiennego.

Bardzo ciemny lub czarniawy kał może czasem świadczyć o obecności strawionej krwi. Konsultacja weterynaryjna staje się wówczas konieczna.

Utrzymująca się nietypowa barwa powinna również zwrócić uwagę.

Zawsze jednak obserwuj zwierzę jako całość. Jego stan ogólny pozostaje kluczowy dla oceny powagi sytuacji.

Kiedy biegunka u psa staje się stanem nagłym wymagającym interwencji weterynaryjnej?

Powaga biegunki zależy przede wszystkim od ogólnego stanu psa i stopnia jego odwodnienia.

To kluczowa kwestia.

Spektakularna biegunka niekoniecznie jest najpoważniejsza. Natomiast bardzo osowiały pies może wymagać szybkiej opieki.

Według zaleceń WSAVA i ENOVAT klasyfikacja opiera się głównie na objawach ogólnych.

Biegunkę można uznać za łagodną, gdy pies pozostaje:

• czujny i reaktywny;
• prawidłowo nawodniony;
• stabilny krążeniowo;
• bez istotnego pogorszenia stanu ogólnego.

Szybka interwencja weterynaryjna staje się konieczna, jeśli twój pies wykazuje:

• wyraźne osowienie;
• powtarzające się wymioty;
• niezdolność do zatrzymania wody;
• odwodnienie;
• silne bóle brzucha;
• znaczne osłabienie;
• podejrzenie zatrucia;
• możliwe połknięcie ciała obcego;
• utrzymującą się biegunkę;
• szybkie nasilenie objawów.

Obecność krwi zawsze zasługuje na twoją uwagę. Nie określa jednak sama w sobie powagi klinicznej.

To rozróżnienie pozwala uniknąć dwóch błędów. Pierwszy polega na panikowaniu wyłącznie z powodu koloru kału. Drugi polega na niedocenianiu bardzo osłabionego psa.

Jak leczyć biegunkę u psa?

Leczenie biegunki u psa zależy od jej przyczyny, czasu trwania i ogólnego stanu zwierzęcia.

Priorytetowym celem jest zachowanie nawodnienia. Następnie należy wspierać układ trawienny i leczyć przyczynę, gdy zostanie ona zidentyfikowana.

Nawodnienie i żywienie: pierwsze działania

Zawsze zapewniaj dostęp do świeżej wody.

Sprawdzaj, czy twój pies pije normalnie. Powtarzające się wymioty znacznie zwiększają ryzyko odwodnienia.

Żywienie należy następnie dostosować do sytuacji.

Podczas rekonwalescencji można zaproponować pokarm o wysokiej strawności. Powrót do zwykłego żywienia powinien następnie przebiegać stopniowo.

Unikaj:

• resztek ze stołu;
• tłustych pokarmów;
• gwałtownych zmian karmy;
• nietypowych przysmaków;
• pokarmów potencjalnie toksycznych.

Przedłużona głodówka nie jest systematycznie zalecana dla wszystkich zwierząt. Szczenięta i osłabione psy wymagają w szczególności większej ostrożności.

Poproś o poradę swojego weterynarza, aby dostosować żywienie do wieku i stanu psa.

Zalecane rozwiązania weterynaryjne

Niektóre rozwiązania żywieniowe mogą wspomagać łagodną biegunkę trawienną u psa, który pozostaje w dobrym stanie ogólnym.

Preparaty ochraniające przewód pokarmowy przyczyniają się w szczególności do ochrony błony śluzowej jelit.

Prebiotyki i probiotyki mogą również wspierać równowagę mikrobioty.

Nawadnianie pozostaje jednak priorytetem, gdy utrata płynów staje się znaczna.

Merck Veterinary Manual przypomina, że postępowanie w przypadku biegunek opiera się w szczególności na wyrównywaniu strat wodnych i elektrolitowych. Leczenie swoiste zależy następnie od zidentyfikowanej przyczyny.

Antybiotyki nie stanowią automatycznego leczenia biegunki. Zalecenia WSAVA/ENOVAT odradzają ich systematyczne stosowanie w postaciach łagodnych i umiarkowanych.

W razie wątpliwości skonsultuj się z weterynarzem przed rozpoczęciem jakiegokolwiek leczenia.

Możesz również odkryć naszą selekcję rozwiązań na problemy trawienne u psa, biegunkę i pasaż jelitowy.

Prosty odruch: oceń psa, zanim ocenisz jego kał

Stan ogólny psa stanowi bardziej trafny wskaźnik powagi sytuacji niż sam wygląd kału.

Oto prosta metoda do zastosowania podczas epizodu trawiennego.

Zadaj sobie pięć pytań:

1. Czy mój pies pozostaje żywy i reaktywny?
2. Czy pije normalnie?
3. Czy zatrzymuje wodę, którą pije?
4. Czy nadal je lub okazuje zainteresowanie jedzeniem?
5. Czy jego stan się poprawia, czy pogarsza?

Dodaj następnie trzy obserwacje dotyczące kału:

• częstotliwość;
• objętość;
• ewentualną obecność śluzu lub krwi.

Ten schemat pozwala przekazać weterynarzowi znacznie dokładniejsze informacje.

Pozwala on przede wszystkim uniknąć ograniczenia obserwacji do prostego pytania: « Czy kał jest płynny? »

Dobra wiadomość: większość ostrych biegunek zgłaszanych podczas konsultacji weterynaryjnych jest klasyfikowana jako łagodne.

Zalecenia WSAVA/ENOVAT wskazują, że stanowią one ponad 90 % przypadków spotykanych w praktyce weterynaryjnej.

Ta statystyka nie powinna jednak nigdy opóźniać konsultacji, gdy stan ogólny się pogarsza.

Biegunka u psa: jakie produkty mogą wspomóc jego trawienie?

Suplementy trawienne mogą wspierać komfort jelitowy w przypadku zaburzeń trawiennych odpowiednich do leczenia w domu.

Nigdy nie zastępują diagnozy weterynaryjnej, gdy podejrzewa się chorobę lub stan nagły.

Diarsanyl + CEVA

Diarsanyl + 60 ml CEVA to pasta doustna przeznaczona do wsparcia trawienia.

Jej receptura zawiera w szczególności montmorylonit i fruktooligosacharydy.

Jej główne zalety to:

• przyczynianie się do ochrony błony śluzowej przewodu pokarmowego;
• wspieranie równowagi jelitowej;
• towarzyszenie epizodom płynnego kału;
• ułatwianie podawania dzięki strzykawce dozującej.

Istnieje kilka formatów, aby dostosować zastosowanie do wagi zwierzęcia.

Pro-Kolin Advanced dla psa

Pro-Kolin Advanced 30 ml jest przeznaczony do wsparcia żołądkowo-jelitowego psa.

Jego formuła łączy w szczególności prebiotyki, błonnik i substancje wspomagające komfort jelitowy.

Pozwala on:

• wspierać mikrobiotę jelitową;
• przyczyniać się do komfortu trawiennego;
• dostarczać prebiotyki;
• ułatwiać podawanie dzięki formie strzykawki.

Jego dawkowanie należy dostosować do wagi psa.

FortiFlora dla psa

FortiFlora to suplement probiotyczny przeznaczony do wspierania równowagi jelitowej psa.

Może w szczególności towarzyszyć okresom zaburzenia mikrobioty.

Jego główne zalety to:

• dostarczanie probiotycznych mikroorganizmów;
• wspieranie flory jelitowej;
• proste stosowanie dzięki indywidualnym saszetkom;
• łatwe wprowadzenie do żywienia.

Wybór między preparatem ochraniającym przewód pokarmowy, probiotykiem a rozwiązaniem żywieniowym zależy od kontekstu.

Poproś o poradę swojego weterynarza, gdy biegunka się utrzymuje lub nawraca.

Najczęściej zadawane pytania i FAQ na temat biegunki u psa

Jak szybko zatrzymać biegunkę u psa?

W przypadku łagodnej i pojedynczej biegunki u psa zacznij od obserwacji jego nawodnienia i stanu ogólnego. Zawsze zapewniaj dostęp do świeżej wody. Bardzo strawny pokarm i niektóre suplementy trawienne mogą wspomóc powrót do zdrowia. Unikaj jednak podawania leku przeznaczonego dla ludzi bez porady weterynarza. Skonsultuj się szybko, jeśli twój pies wymiotuje, staje się osowiały lub ulega odwodnieniu.

Jaka choroba powoduje biegunkę u psa?

Liczne choroby mogą powodować biegunkę u psa. Przyczyny obejmują pasożytnice, infekcje przewodu pokarmowego i zapalne choroby jelit. Niektóre schorzenia trzustki, wątroby lub nerek mogą również powodować zaburzenia trawienne. U szczenięcia niektóre infekcje, takie jak parwowiroza, wymagają pilnej interwencji weterynaryjnej. Nawracająca biegunka uzasadnia więc badania dodatkowe.

Jaki pokarm powoduje biegunkę u psa?

Tłuste pokarmy, resztki ze stołu i zepsute jedzenie mogą powodować biegunkę u psa. Gwałtowna zmiana karmy stanowi również częstą przyczynę. Niektóre psy wykazują też nietolerancję lub wrażliwość na pewne składniki. Wprowadzaj więc zawsze nowe żywienie stopniowo. Unikaj również pozostawiania psu dostępu do śmieci lub potencjalnie toksycznych pokarmów.

Jakie są możliwe przyczyny płynnej biegunki u psa?

Płynna biegunka może pojawić się po błędzie żywieniowym, zbyt szybkiej zmianie żywienia lub infekcji przewodu pokarmowego. Możliwe są również pasożyty, stres, niektóre leczenia, zatrucie lub choroba przewodu pokarmowego. Im częstszy i bardziej płynny kał, tym większa utrata płynów. Obserwuj więc szczególnie nawodnienie i stan ogólny swojego psa.

Aby dowiedzieć się więcej o biegunce u psa

Biegunka u psa jest zazwyczaj przemijająca, gdy zwierzę pozostaje aktywne, nawodnione i nie wykazuje innych niepokojących objawów.

Wygląd kału nigdy jednak nie powinien stanowić twojego jedynego kryterium decyzyjnego. Rozwój stanu ogólnego pozostaje decydujący.

Aby wesprzeć jego zdrowie trawienne, zapoznaj się z naszą kategorią poświęconą pasażowi jelitowemu, trawieniu i biegunce u psa.

Aby uzupełnić lekturę, odkryj również nasz artykuł poświęcony objawom złego trawienia u psa.