Pchły i kleszcze u psa: zagrożenie, którego nie należy niedoceniać

Aby chronić twojego psa przed pchłami i kleszczami, połącz trzy odruchy: obserwuj jego sierść, wybierz odpowiednią ochronę wspólnie z weterynarzem oraz działaj na środowisko w przypadku pcheł. Produkt i jego powtarzanie zależą od zwalczanego pasożyta, zwierzęcia i jego narażenia. Nie istnieje kalendarz leczenia odpowiedni dla wszystkich psów.

Dlaczego pchły i kleszcze są niebezpieczne dla psa?

Wpływ na skórę, a czasem na stan ogólny

Pchły mogą powodować swędzenie i alergiczne pchle zapalenie skóry (APZS). Kleszcze mogą przenosić czynniki odpowiedzialne za choroby, w tym piroplazmozę czy boreliozę. Obecność kleszcza nie oznacza jednak, że pies jest chory. ESCCAP France wyjaśnia zagrożenia związane z kleszczami.

Osowiałość, gorączka lub ciemny mocz po kontakcie z kleszczami wymagają szybkiej konsultacji weterynaryjnej. Zgłoś zaobserwowane kleszcze i już zastosowane leczenie. Uporczywe drapanie lub zmiany skórne również powinny zostać zbadane: nie są one specyficzne dla pasożytów.

Pchły dotyczą także środowiska

Jaja złożone w sierści spadają do otoczenia, gdzie rozwijają się stadia niedojrzałe. Ogrzewane mieszkanie może podtrzymywać ten cykl zimą. Ryzyko zależy więc także od legowiska i odwiedzanych miejsc, nie tylko od pory roku. Zobacz wyjaśnienia ESCCAP na temat pcheł zimą.

Jak rozpoznać obecność pcheł lub kleszczy u psa?

Obserwuj sierść i skórę

Kilka oznak powinno zwrócić twoją uwagę:

• drapanie, gryzienie lub niezwykłe pobudzenie;
• zaczerwienienia, strupy lub miejsca pozbawione sierści;
• małe czarne punkciki w sierści, które w razie wątpliwości należy zidentyfikować;
• pasożyt przyczepiony do skóry.

Po spacerze zbadaj całe ciało, zwłaszcza uszy, szyję i przestrzenie między poduszkami łap. Niektóre psy nie drapią się mimo obecności pasożytów. Jeśli znajdziesz kleszcza, usuń go szybko odpowiednim haczykiem; w razie potrzeby poproś weterynarza, aby pokazał ci ten gest.

Jakie rozwiązania przeciw pchłom i kleszczom u psa?

Pipety, obroże, tabletki i spreje nie są wymienne. Sprawdź gatunek, wagę, minimalny wiek, zwalczane pasożyty oraz zalecenia dotyczące konkretnego produktu w indeksie leków weterynaryjnych ANSES-ANMV (iRCP). Karta produktu wskazuje warunki wydawania i daje dostęp do charakterystyki produktu leczniczego (ChPL). Przeczytaj również ulotkę dołączoną do leku.

Poniższy wybór prezentuje różne formy dla psa. Nie stanowi on ani recepty, ani zestawienia metod leczenia do stosowania razem. Niektóre leki zwalczają wyłącznie pchły: środek przeciwpchlowy nie jest automatycznie środkiem przeciwkleszczowym.

Jak wybrać odpowiednią formę dla swojego psa?

Pipety, obroże, tabletki i spraye: na co zwrócić uwagę

• Pipeta: przestrzegaj miejsca aplikacji na skórze, zasad ostrożności dotyczących wylizywania oraz zaleceń dotyczących kąpieli i kontaktu po aplikacji.
• Obroża: wybierz model dostosowany do psa, sprawdź jej dopasowanie oraz czas działania wskazany dla każdego pasożyta. Odporność na wodę zależy od produktu.
• Tabletka: przestrzegaj przedziału wagowego i warunków podania. Zakres działania i czas działania są różne; na przykład Capstar Petit Chien działa na pchły, bez działania przetrwałego: nie zastępuje ochrony przed kleszczami.
• Spray przeznaczony dla zwierzęcia: dokładnie przestrzegaj sposobu aplikacji i ilości wskazanych w ulotce. Nie myl go z produktem przeznaczonym do otoczenia.

Produkt odstraszający niebędący lekiem lub preparat pielęgnacyjny do skóry nie powinien być przedstawiany jako odpowiednik leku przeciwpasożytniczego. Nazwy handlowe należy oceniać według ich rzeczywistych wskazań, nie kierując się wyłącznie marką czy formatem. Odwiedź kategorię środków przeciwpasożytniczych dla psa, aby zapoznać się z kartami produktów.

Dostosuj częstotliwość do narażenia

Weterynarz bierze pod uwagę miejsce życia, wyjścia na zewnątrz, podróże oraz stan zdrowia psa. Następnie przestrzegaj rytmu przewidzianego dla wybranego produktu, nie zwiększając liczby podań ani nie łącząc kilku środków przeciwpasożytniczych z własnej inicjatywy. Zalecenia ESCCAP promują profilaktykę dostosowaną do indywidualnego ryzyka.

W domu mieszka też kot?

Nigdy nie stosuj u kota leku przeznaczonego wyłącznie dla psa. Permetryna zawarta w niektórych produktach dla psów może wywołać u kota poważne, a nawet śmiertelne zatrucie. Unikaj także wylizywania przez kota psa poddanego zabiegowi i przestrzegaj okresu rozdzielenia przewidzianego w ulotce. W razie przypadkowego narażenia niezwłocznie skontaktuj się z weterynarzem. Przeczytaj alert Anses.

Nie zapominaj o otoczeniu w przypadku pcheł

Regularnie odkurzaj miejsca odpoczynku i dbaj o legowisko zgodnie z zaleceniami prania. Zaplanuj odpowiednie leczenie dla każdego psa i kota w domu, gdy stwierdzona zostanie inwazja. Jeśli konieczny jest produkt przeznaczony do otoczenia, zasięgnij porady i przestrzegaj jego środków ostrożności dotyczących zwierząt i domowników; jego stosowanie nie jest systematyczne.

Pchły mogą nadal pojawiać się ze środowiska po rozpoczęciu leczenia. Nie wyciągaj zbyt szybko wniosku o niepowodzeniu i nie przedawkowuj: sprawdź z weterynarzem sposób aplikacji, powtórzenia oraz działania podjęte wobec otoczenia. ESCCAP opisuje częste przyczyny utrzymywania się pcheł.

Źródła i przydatne informacje

• ANSES-ANMV — Indeks iRCP leków weterynaryjnych dopuszczonych we Francji.
• Anses — Nie stosuj u swojego kota środka przeciwpasożytniczego dla psa.
• ESCCAP France — Dostosowana profilaktyka pasożytów zewnętrznych.
• ESCCAP France — Zagrożenia związane z kleszczami u psa.
• ESCCAP France — Pchły zimą.
• ESCCAP France — Utrzymywanie się pcheł mimo leczenia.